20 augustus 2026

Dozen inpakken en labelen: het systeem dat uitpakken makkelijk maakt

Zwaar in kleine dozen, licht in grote, en een label dat je ook ziet als de doos gestapeld staat.

De belangrijkste inpakregel scheelt vooral tilwerk: zwaar in kleine dozen, licht in grote. Boeken, gereedschap en servies in de kleinste maat; kussens, beddengoed en winterjassen in de grootste. Vul een doos tot de rand — een halfvolle doos zakt in zodra er een andere op komt te staan — en plak de bodem in beide richtingen dicht. Borden zet je rechtop naast elkaar in plaats van plat op elkaar; tussen glazen gaat papier.

Labelen doe je op de zijkant, niet op de deksel: gestapeld zie je de bovenkant niet meer. Zet de kamer van bestemming op het nieuwe adres erop — dus niet de kamer waar de spullen vandaan komen — plus een paar woorden over de inhoud. Nummer de dozen door en houd die nummers bij in een notitie op je telefoon. Laadkabel kwijt? Dan zoek je in de lijst in plaats van in de stapel.

Houd twee dozen apart. De eerste is de eerste-nacht-doos: beddengoed, handdoeken, toiletpapier, opladers, medicijnen, koffiespullen en een schaar om de rest open te maken. Die gaat als laatste de wagen in en als eerste eruit, of gewoon in je eigen auto. De tweede is de doos die de wagen helemaal niet in gaat: paspoorten, sieraden, sleutels, papieren en je laptop reizen met jou mee.

Twee dingen horen niet tussen de dozen. Spuitbussen, gasflessen, verfresten en spiritus gaan naar de milieustraat en niet in een gesloten laadruimte. En wat je zelf inpakt, pakt de verhuizer niet in — dat onderscheid kan later meewegen als er iets sneuvelt, dus lees in schade bij de verhuizing hoe je dat vooraf uitvraagt. Zie je op tegen de avonden inpakken, dan neemt een in- en uitpakservice precies dat deel over; wat dat per omvang kost staat in de prijsindex, terwijl het til- en rijwerk bij de complete verhuizing blijft.